معناشناسی رنگ های نور در عرفان به ما کمک می کند تا یکی از جنبه های قداستی دریافت حقیقت الهیه، یعنی زمینه های بازتاب تجلی گونه ذات حضرت حق را واکاوی نموده و چگونگی سیر تعالی روح عارف از مرحله بشریت به سمت الهیت را از طریق تمسک جستن به رنگ های پرتو افشان و نایل آمدن به مبدا و منشا ذات نور، یعنی نورالانوار تحلیل نماییم.این مقاله بر مبنای این تفکر اعتقادی می کوشد تا ابتدا تعاریف علمی و مبانی نظری عرفان اسلامی را تحلیل و بررسی نموده و در نهایت با توجه به برخی از متون عرفانی و فلسفی مهم و ذکر شواهد به چگونگی ساختار این حرکت عادی– شهودی دست پیدا کند.